ما میخواهیم بچهها فقط مصرفکننده تکنولوژی نباشند؛
یاد بگیرند با آن بسازند
داناهوش با تمرکز بر آموزش مهارتهای آینده به کودکان و نوجوانان شکل گرفته است؛ مهارتهایی مثل هوش مصنوعی، برنامهنویسی و رباتیک که قرار نیست فقط بهصورت تئوری یاد گرفته شوند.
هدف ما این است که کودک و نوجوان با تجربه کردن، ساخت پروژه و حل مسئله، قدمبهقدم با دنیای فناوری آشنا شود و مسیر مناسب خودش را پیدا کند.
مهارت برای آینده
تمرکز بر مهارتهایی که کودکان و نوجوانان در دنیای دیجیتال بیشتر با آنها روبهرو خواهند شد.
یادگیری با ساختن
آموزش فقط شنیدن نیست؛ پروژه و تجربه بخشی از مسیر است.
مسیر متناسب با سن
روش یادگیری یک کودک ۶ ساله با نوجوان ۱۵ ساله یکسان نیست.
آینده با حفظ کردن ساخته نمیشود؛
با تجربه کردن و ساختن شکل میگیرد
کودکان امروز در دنیایی رشد میکنند که فناوری با سرعت زیادی در حال تغییر است. به همین دلیل، هدف داناهوش فقط آموزش یک نرمافزار یا ابزار مشخص نیست.
ما میخواهیم کودکان و نوجوانان یاد بگیرند چگونه سؤال بپرسند، مسئله حل کنند، ابزارهای جدید را تجربه کنند و ایدههایشان را به خروجی واقعی تبدیل کنند.
همه از یک نقطه شروع نمیکنند
سن فقط یکی از معیارهای انتخاب مسیر است. علاقه، تجربه قبلی و نوع یادگیری هر کودک نیز اهمیت دارد.
به همین دلیل مسیرهای داناهوش برای گروههای سنی مختلف طراحی شدهاند و قرار نیست همه دانشآموزان دقیقاً یک مسیر یکسان را طی کنند.
مهارت وقتی واقعی میشود که از آن استفاده کنیم
دانشآموز فقط درباره برنامهنویسی، هوش مصنوعی یا رباتیک نمیشنود؛ تا جای ممکن با ابزارها کار میکند، تمرین انجام میدهد و نتیجه یادگیری خود را در قالب یک پروژه میبیند.
فناوری فقط برای مصرف کردن نیست
هدف ما این است که کودک و نوجوان از فناوری برای خلق کردن استفاده کند؛ داستان بسازد، بازی طراحی کند، ربات بسازد، از هوش مصنوعی برای ایدهپردازی استفاده کند یا یک محصول دیجیتال ایجاد کند.
هر دوره پایان مسیر نیست
بعد از هر تجربه آموزشی، میتوان قدم بعدی را با شناخت بیشتری انتخاب کرد.
ممکن است علاقه دانشآموز در طول مسیر تغییر کند و مسیر یادگیری او نیز همراه با آن تغییر کند.
مأموریت داناهوش
کمک به کودکان و نوجوانان برای شناخت و یادگیری مهارتهای آینده، از طریق تجربههای پروژهمحور، خلاقانه و متناسب با سن؛ تا بتوانند از فناوری برای ساختن، حل مسئله و تبدیل ایدههایشان به واقعیت استفاده کنند.
کشف
شناخت علاقه و نقطه شروع مناسب
ساختن
تبدیل یادگیری به پروژه
رشد
انتخاب آگاهانه قدم بعدی
فقط «چه چیزی یاد میدهیم» مهم نیست؛
چطور یاد گرفتن هم مهم است
در داناهوش تلاش میکنیم آموزش مهارتهای آینده برای کودک و نوجوان، فقط به انتقال اطلاعات محدود نشود.
محتوا، نوع فعالیت، پروژه و حتی نقطه شروع باید با سن و مرحله یادگیری دانشآموز هماهنگ باشد.
آموزش یک کودک ۶ ساله با نوجوان ۱۵ ساله یکی نیست
نوع توضیح، ابزار، فعالیت و پروژه برای گروههای سنی مختلف متفاوت طراحی میشود.
کودک کوچکتر بیشتر با تصویر، داستان و بازی یاد میگیرد؛ در حالی که نوجوان میتواند وارد پروژههای کاربردیتر و پیچیدهتر شود.
آموختهها باید به چیزی قابل مشاهده تبدیل شوند
تا جای ممکن، هر مفهوم با تمرین و ساختن همراه میشود.
دانشآموز ممکن است بازی بسازد، یک داستان تعاملی طراحی کند، با AI محتوا تولید کند، ربات بسازد یا یک وبسایت واقعی راهاندازی کند.
هر دوره میتواند بخشی از یک مسیر بزرگتر باشد
هدف این نیست که دانشآموز دورههای مختلف را بدون ارتباط با هم تجربه کند.
هر دوره باید بتواند به شناخت بهتر علاقه و انتخاب مرحله بعد کمک کند؛ حتی اگر در ادامه مسیرش تغییر کند.
ابزار مهم است، اما ایده مهمتر است
در داناهوش، هوش مصنوعی، برنامهنویسی و رباتیک فقط ابزار هستند.
هدف این است که دانشآموز از این ابزارها برای فکر کردن، ساختن، حل مسئله و بیان ایدههای خودش استفاده کند.
والد فقط در مرحله ثبتنام حضور ندارد
تا حد امکان، خانواده باید بداند فرزندش چه مسیری را تجربه میکند و چرا یک مسیر یا دوره برای او پیشنهاد شده است.
این ارتباط کمک میکند انتخابهای بعدی آگاهانهتر انجام شوند.
علاقه کودک ممکن است تغییر کند؛ مسیر هم میتواند تغییر کند
اگر دانشآموز در طول مسیر به حوزه دیگری علاقه بیشتری نشان داد، Roadmap نباید او را محدود کند.
هدف، پیدا کردن مسیر مناسبتر است؛ نه مجبور کردن همه به یک ترتیب ثابت.
داناهوش نمیخواهد فقط ابزار آموزش دهد؛
میخواهد کودک یاد بگیرد با ابزارها فکر کند، بسازد و انتخاب کند.
داناهوش؛ از کلاس درس تا مهارتهای آینده
ترکیب تجربه آموزشی با فناوری، برای ساختن مسیری که کودک در آن فکر کند، تجربه کند و مهارتهای آینده را از همین امروز بیاموزد.
داناهوش با این باور شکل گرفته که آموزش فناوری به کودکان و نوجوانان نباید فقط به یادگیری چند ابزار یا نرمافزار محدود شود.
عرفان نظری، بنیانگذار داناهوش، معلم و مدرس هوش مصنوعی، این مسیر را با تکیه بر تجربه مستقیم آموزشی و شناخت دنیای کودکان طراحی کرده است؛ مسیری که در آن سن، علاقه، شیوه یادگیری و تفاوتهای فردی دانشآموزان در کنار مهارتهای آینده اهمیت دارند.
هدف داناهوش این است که فاصله میان کلاس درس و دنیای واقعی فناوری کمتر شود و کودک بتواند از همین امروز برای آیندهای آماده شود که در آن توانایی فکر کردن، ساختن، حل مسئله و استفاده هوشمندانه از فناوری اهمیت بیشتری خواهد داشت.
عرفان نظری
بنیانگذار داناهوش | معلم و مدرس هوش مصنوعی
تجربه کار مستقیم با کودکان و نوجوانان باعث شده مسیرهای داناهوش فقط از زاویه تکنولوژی طراحی نشوند؛ بلکه آموزش، انگیزه، سن، علاقه و نحوه یادگیری دانشآموز نیز در انتخاب و ادامه مسیر اهمیت داشته باشد.
آموزش قبل از ابزار
اول باید بدانیم کودک چطور یاد میگیرد
ابزارها تغییر میکنند، اما یادگیری درست ماندگار است. فناوری باید در خدمت رشد کودک باشد، نه اینکه آموزش صرفاً به معرفی ابزارهای جدید تبدیل شود.
آینده بدون حذف کودکی
برای آینده آماده میشویم، بدون اینکه کودکی را فراموش کنیم
یادگیری مهارتهای آینده نباید خشک و سنگین باشد. کودک باید همچنان کنجکاوی کند، بازی کند، تجربه کند و از ساختن لذت ببرد.
خروجی واقعی
دانشآموز باید بتواند بگوید: «این را من ساختم»
یادگیری زمانی معنا پیدا میکند که به یک خروجی واقعی تبدیل شود؛ از یک داستان یا بازی ساده تا پروژه هوش مصنوعی، ربات، اپلیکیشن یا وبسایت.
«هدف من فقط این نیست که بچهها کار با تکنولوژی را یاد بگیرند؛ میخواهم از همین امروز برای ساختن آینده آماده شوند، با فناوری هوشمندانه فکر کنند، جسارت خلق کردن داشته باشند و ایدههایشان را به مهارتهایی تبدیل کنند که دنیای فردا به آنها نیاز دارد.»
آینده متعلق به کودکانی است که فقط با فناوری کار نمیکنند؛
با آن میسازند، حل میکنند و خلق میکنند
دنیای آینده فقط به کسانی نیاز ندارد که استفاده از ابزارهای جدید را بلد باشند. مهارتهایی مثل تفکر خلاق، حل مسئله، سازگاری با فناوری و توانایی تبدیل ایده به عمل اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
چشمانداز داناهوش این است که کودکان و نوجوانان از امروز فرصت داشته باشند این مهارتها را در فضایی متناسب با سنشان تجربه کنند؛ نه برای اینکه مسیر شغلی آیندهشان از همین حالا تعیین شود، بلکه برای اینکه آمادهتر، خلاقتر و توانمندتر وارد دنیای فردا شوند.
فناوری را فقط استفاده نکند؛ با آن چیزی بسازد
از یک بازی و داستان ساده تا ربات، محتوای دیجیتال، اپلیکیشن یا وبسایت؛ کودک باید تجربه کند که تکنولوژی میتواند ابزاری برای ساختن ایدههای خودش باشد.
فقط جواب را پیدا نکند؛ یاد بگیرد چگونه به جواب برسد
یکی از مهمترین مهارتهای آینده، توانایی مواجه شدن با مسئلههای جدید است. پروژهها باید کودک را به فکر کردن، آزمون کردن و پیدا کردن راههای مختلف تشویق کنند.
مهارتی یاد بگیرد که بتواند با تغییرات آینده رشد کند
ابزارها و فناوریها تغییر خواهند کرد. آنچه ماندگارتر است، توانایی یادگیری، تطبیق، خلاقیت و ساختن است.
هدف ما این است که کودک فقط یک ابزار را یاد نگیرد؛ یاد بگیرد چگونه یاد بگیرد.
ما نمیدانیم دنیای ۱۰ سال آینده دقیقاً چه شکلی خواهد بود؛
اما میتوانیم بچهها را برای فکر کردن، ساختن و یاد گرفتن در آن آماده کنیم.
آینده از همین قدمهای کوچک شروع میشود
آینده فرزندتان قرار نیست یکروزه ساخته شود؛
اما میتواند از همین امروز شروع شود
لازم نیست امروز همه پاسخها را بدانید و لازم نیست از همین حالا مسیر سالهای آینده فرزندتان مشخص باشد.
کافی است یک نقطه شروع متناسب با سن، علاقه و مرحله فعلی یادگیری او انتخاب کنید و اجازه دهید با تجربه کردن، ساختن و یاد گرفتن، قدم بعدی خودش را پیدا کند.
ترجیح میدهید قبل از انتخاب، فضای آموزش داناهوش را تجربه کنید؟
یادگیری برای فکر کردن، ساختن و آماده شدن برای دنیای فردا.
مسیر متناسب با سن
شروع برای همه یکسان نیست.
یادگیری پروژهمحور
مهارت با ساختن و تجربه کردن شکل میگیرد.
امکان رشد و تغییر مسیر
قدمهای بعدی با شناخت بیشتر انتخاب میشوند.